یادداشت/ هدی علی نژاد؛ سردبیررویداد غرب،گاهی برای فهمیدن تاریخ، باید از میان صفحات کتاب بیرون آمد و به جغرافیای آن قدم گذاشت؛ جایی که خاک، سنگر و یادمانها هنوز روایتگر روزهایی هستند که مردانی از جنس ایمان و غیرت، برای ماندن ایران ایستادند.
دهلران از همان سرزمینهاست؛ سرزمینی که نامش با روزهای دشوار دفاع مقدس و حماسهآفرینی رزمندگان گره خورده است. اینجا عملیات محرم تنها یک عنوان در تقویم تاریخی نیست؛ بخشی از حافظه جمعی مردمی است که جنگ را نه در روایتها، بلکه در زندگی خود تجربه کردهاند.
اما اهمیت راهیان نور تنها در یادآوری گذشته خلاصه نمیشود. اگر قرار باشد این سفر صرفاً به بازدید از یادمانها، شنیدن خاطرات و برگزاری چند مراسم محدود بماند، بخش مهمی از ظرفیت فرهنگی آن نادیده گرفته شده است. پرسش اصلی این است که نسل امروز از این مواجهه با تاریخ چه چیزی با خود به خانه میبرد؟
دانشآموزی که امروز در سرزمینهای دفاع مقدس قدم میزند، باید فراتر از شنیدن نام فرماندهان و رزمندگان، با مفهوم انتخاب، مسئولیت و ایستادگی آشنا شود. باید بداند نسلی که روزگاری در سنوسال او راهی جبهه شد، در شرایطی دشوار مسئولیت دفاع از سرزمینش را پذیرفت. البته ادامه آن مسیر در روزگار کنونی، الزاماً به معنای تکرار شرایط گذشته نیست؛ بلکه درک همان روحیه و تبدیل آن به مسئولیتهای متناسب با زمانه است.
امروز میدان نقشآفرینی نسل جوان، مدرسه، دانشگاه، عرصه علم و فناوری، فرهنگ، اقتصاد و زندگی اجتماعی است. اگر دیروز دفاع از مرزهای جغرافیایی در اولویت بود، امروز ساختن ایرانی توانمند، آگاه، اخلاقمدار و پیشرو نیز بخشی از مسئولیت ملی این نسل به شمار میرود.
از همین منظر، راهیان نور زمانی به یک تجربه ماندگار تبدیل میشود که میان خاطره و آگاهی، احساس و شناخت و گذشته و آینده پیوند برقرار کند. نوجوانی که از این سفر بازمیگردد، باید نهتنها نامی از یک عملیات و خاطرهای از یک شهید، بلکه درکی روشنتر از سهم خود در ساختن آینده کشور داشته باشد.
دهلران با همه خاطرات و حماسههایش، فرصتی برای چنین گفتوگویی میان نسلهاست؛ گفتوگویی که در آن گذشته صرفاً ستایش نمیشود، بلکه به چراغی برای دیدن مسیر پیش رو تبدیل میشود.
شهیدان برای حفظ ایران از جان خود گذشتند؛ اکنون پاسداشت آن ایثار، در کنار زنده نگه داشتن یاد و نامشان، به معنای تلاش برای ساختن ایرانی شایسته آن فداکاری نیز هست.
راهیان نور باید از خاکریزهای دیروز عبور کند و به مسئولیتهای امروز برسد؛ چراکه آینده یک سرزمین را تنها خاطره قهرمانان گذشته نمیسازد، بلکه نسلی میسازد که از آن خاطرهها، انگیزهای برای آگاهی، تلاش و مسئولیتپذیری به دست آورده باشد.
انتهای پیام/
